Gdzie można podziwiać tak piękne krajobrazy i jak się tam znaleźć?
Wystarczy zarezerwować w kalendarzu kwietniową sobotę i wybrać się z naszym Oddziałem na wycieczkę 🙂 Dwa tygodnie po Wielkim Połomie zdobyliśmy Wielki Chocz, najwyższy szczyt Gór Choczańskich.
Ale po kolei. W słoneczny poranek 25 kwietnia, tuż po godz. 10:00, rozpoczynamy w słowackiej miejscowości Jasenova.
Czeka nas daleka droga i spore przewyższenie, a wędrować będziemy czerwonym szlakiem.
Ze względu na ograniczoną możliwość manewru autokaru, krótki kawałek musimy przejść pieszo po betonowej nawierzchni.
Tutejszy krajobraz jest zupełnie odmienny niż na ostatnich beskidzkich wycieczkach.
W górach każdy ma swoje tempo, więc szybko dzielimy się na mniejsze i większe podgrupy.
Wkrótce wychodzimy na Polanę Zabrala
i guglujemy kim był Martin Kukučín, który doczekał się własnej ścieżki. Jak podaje Wikipedia: urodzony w Jasenovej słowacki lekarz, dramatopisarz i publicysta, uznawany za założyciela współczesnej prozy słowackiej (1860- 1928). Co ciekawe, z górami nie miał nic wspólnego.
Widok na Polanę z drugiej strony, w tle góra o nazwie Bralo.
I to samo miejsce kawałek dalej. Z lewej strony wyłania się Wielka Fatra.
Zaczyna się ostre podejście. Na Wielki Chocz prowadzi kilka dróg i z dowolnie wybranej strony trzeba pokonać ok. 1000 metrów przewyższenia.
Wchodzimy na teren Rezerwatu Przyrody Choč, który chroni lasy regla dolnego, górnego oraz piętro subalpejskie. Obszar objęty jest również siecią ochrony przyrody Natura 2000.
Większość trasy prowadzi lasem,
mijamy kilka pamiątkowych tabliczek, zamontowanych z prywatnej inicjatywy turystów. W polskich parkach narodowych i rezerwatach- zgodnie z ustawą o ochronie przyrody- jest to zabronione.
Po ok. dwóch godzinach dochodzimy do rozstaju szlaków na Polanie Drapáč.
Na kolejnych polanach postoje się wydłużają. Natrafiamy na piękne połacie krokusów,
a ponad granicą lasu wyłaniają się wspaniałe widoki.
Do celu zostało nam ostatnie wzniesienie.
Wspinamy się wśród gęstej kosodrzewiny
i łatwym odcinkiem ubezpieczonym łańcuchami.
Widoki są coraz piękniejsze! Lepiej nie oglądać się, bo nigdy nie dojdziemy…..: )
W górnych partiach trasa na Wielki Chocz dzieli się na wariant letni i – nasz dzisiejszy- zimowy.
A teraz chyba najbardziej przyjemny moment każdej wycieczki. Najpierw udokumentowanie wejścia przy tabliczce,
a nieco wyżej rewelacyjny punkt widokowy. Ze szczytu roztacza się panorama 360 stopni, obejmująca Góry Choczańskie, Małą i Wielką Fatrę, Tatry i Tatry Niżne. Okrągła tablica orientacyjna pomaga rozpoznać poszczególne pasma i szczyty.
Zdjęcia grupowe też mamy 😉
Zejście czerwonym szlakiem w kierunku miejscowości Lućky jest dużo bardziej widokowe,
ale pewne odcinki trasy sprawiają nam większą trudność. Trzeba poradzić sobie na stromych fragmentach
i na śliskich, niebezpiecznych płatach lodu.
Właśnie pokonaliśmy najgorszy oblodzony teren. Raczki już nie będą potrzebne!
Oprócz krokusów rosną tu także inne wiosenne kwiaty,
niektóre udaje nam się wypatrzeć.
Mniej więcej pół godziny po zejściu z wierzchołka, wyłania się masyw Małego Chocza. Z uwagi na ochronę przyrody nie prowadzi na niego szlak.
Kolejny szczyt- Žimerova,
a kawałek dalej Polana Žimerova, na której strudzony wędrowiec może odpocząć lub nawet przespać się na pięterku wiaty.
Za Polaną szlak biegnie Doliną Jastrzebią.
Niższa partia jest całkowicie zalesiona, a dnem płynie Žimerov potok.
Dochodzimy do wylotu Doliny,
do przejścia zostało nam ok. pół godziny. Szlak wytyczony jest wzdłuż słowackiej trasy rowerowej (Vrchárska cyklomagistrála).
Lúčky jest niewielkim uzdrowiskiem i słynie z wód termalnych.
Zwieńczeniem udanego dnia jest krótki spacer po centrum miejscowości. Warto zobaczyć m.in. efektowny Luczański Wodospad
i odnaleźć kilka punktów widokowych.
Mapa trasy i profil wysokości:
Tekst: Katarzyna Ogrodowska
Zdjęcia: Damian Malcharek, Katarzyna Zięba
No comments yet.